πού μπορεί ένας συνάδελφος να απευθυνθεί με παράπονο για διαφορά μισθών

Διάφορα γραφεία, ανάλογα με το τι θέλει να πετύχει ο εργαζόμενος

Ένας εργαζόμενος με παράπονο σχετικά με διαφορά αποδοχών μπορεί στις περισσότερες περιπτώσεις να απευθυνθεί σε τρία σημεία, και αυτά τα τρία δεν αλληλοαποκλείονται. Εσωτερικά υπάρχει ο ίδιος ο εργοδότης, μέσω του αίτημα πληροφοριών για τις μέσες αποδοχές — συχνά το πρώτο και το ταχύτερο βήμα, επειδή παρουσιάζει τα στοιχεία στο τραπέζι χωρίς να είναι απαραίτητη καμία διαδικασία. Έξω από τον οργανισμό υπάρχει το Συνέδριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, το οποίο γνωμοδοτεί σχετικά με την ίση μεταχείριση και συνεπώς και την ίση αποδοχή μεταξύ ανδρών και γυναικών. Και υπάρχει ο δικαστήριο, ενώπιον του οποίου κατατίθεται μια διαφορά σχετικά με διακρίσεις στις αποδοχές σε μια δικαστική διαδικασία.

Η διαδρομή που επιλέγει κάποιος εξαρτάται συχνά από το τι θέλει αυτό το άτομο: διευκρίνιση, γνώμη ή ένα επιβλητό αποτέλεσμα. Το Συνέδριο εξετάζει τα παράπονα σχετικά με άνιση μεταχείριση σχετικά εύκολα και χωρίς τα έξοδα μιας δικαστικής διαδικασίας, αλλά μια γνώμη του Συνεδρίου δεν είναι επιβλητή όπως είναι μια δικαστική απόφαση. Ένας εργαζόμενος που θέλει πρώτα περισσότερες πληροφορίες, συχνά ζητά εσωτερικά τα στοιχεία πριν υποβληθεί ένα παράπονο εξωτερικά — και ποιοι εργαζόμενοι μπορούν να υποβάλουν αίτημα, περιγράφεται στο ποιοι εργαζόμενοι μπορούν να υποβάλουν αίτημα πληροφοριών. Σημαντικό σε αυτό είναι επίσης ότι ένας εργαζόμενος που θέτει μια τέτοια ερώτηση δεν μπορεί απλώς να αντιμετωπιστεί διαφορετικά για αυτόν τον λόγο.

Από πού προέρχεται αυτό: ο Νόμος περί ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών και ο ρόλος του Συνεδρίου

Ο Νόμος περί ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών ρυθμίζει την απαγόρευση διακρίσεων στις αποδοχές μεταξύ ανδρών και γυναικών και αποτελεί τη βάση στην οποία το Συνέδριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου γνωμοδοτεί· το Συνέδριο περιγράφει στην ιστοσελίδα του τον τρόπο υποβολής και εξέτασης ενός παράπονου σχετικά με ίσες αποδοχές. Επιπλέον, το άρθρο 18 της ΠΟΥ (ΕΕ) 2023/970 προβλέπει ότι σε περίπτωση διαφοράς σχετικά με διακρίσεις στις αποδοχές το βάρος της απόδειξης στρέφεται προς τον εργοδότη μόλις ο εργαζόμενος έχει προσκομίσει γεγονότα που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν υποψίες για διακρίσεις — μια στροφή που είναι σχετική μόλις ένα παράπονο υποβληθεί στο Συνέδριο ή στο δικαστήριο, και η οποία εξηγείται περαιτέρω στο ποιος πρέπει να αποδείξει ότι δεν υπάρχει διακρίσεις στις αποδοχές.