moet ik rapporteren per vestiging of voor de hele organisatie

Rapportage draait om de werkgever, niet om de vestiging

Het aantal werknemers dat telt voor de rapportageplicht wordt in de richtlijn gekoppeld aan de werkgever als geheel, niet aan een los filiaal of kantoor. Artikel 9 van richtlijn (EU) 2023/970 spreekt over werkgevers die een bepaald aantal werknemers hebben, en noemt daarbij geen uitzondering voor organisaties die over meerdere vestigingen zijn verspreid. Wie op meerdere locaties personeel heeft, telt die werknemers in de meeste gevallen dus bij elkaar op om te bepalen of de drempel wordt gehaald — die drempel komt overigens in aparte stappen, zoals beschreven bij vanaf hoeveel werknemers moet ik over de loonkloof rapporteren.

Voor concerns met meerdere juridische entiteiten ligt het genuanceerder. De richtlijn regelt de verplichting voor "de werkgever", en wat daarmee precies wordt bedoeld bij een groep bedrijven met een moeder- en dochterstructuur is een vraag die in de nationale omzetting verder wordt ingevuld. Dat maakt dit een van de punten waarbij de exacte afbakening nog niet in steen staat: het wetsvoorstel dat de richtlijn in Nederlandse wetgeving moet omzetten is nog in behandeling, en juist dit soort praktische vragen — telt een dochteronderneming apart of gaat het om het geconsolideerde geheel — wordt daar verder uitgewerkt.

Wat artikel 9 wel en nog niet regelt

Artikel 9 van richtlijn (EU) 2023/970 legt de drempels van honderd, honderdvijftig en tweehonderdvijftig werknemers vast en koppelt daaraan ook welke gegevens de rapportage moet bevatten, zoals te lezen bij welke gegevens moeten er in een loonkloofrapportage. De richtlijn zelf werkt niet in detail uit hoe vestigingen, dochterondernemingen of internationale onderdelen van een concern precies worden meegeteld — dat is een keuze die bij de omzetting in nationaal recht wordt gemaakt. Wetsvoorstel 36949, de Wet implementatie richtlijn loontransparantie, is het document waarin die Nederlandse invulling verschijnt zodra het verder is behandeld. Voor de actuele stand daarvan is de site van de Tweede Kamer de eerste plek om te kijken, en voor de bredere context van de Nederlandse aanpak biedt het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid achtergrond.