Zaměstnanec se ptá na průměrné odměňování — co musím poskytnout?

Het gemiddelde beloningsniveau, uitgesplitst naar geslacht

Volgens de richtlijn heeft een medewerker recht op het gemiddelde beloningsniveau voor zijn categorie gelijkwaardige arbeid, uitgesplitst naar geslacht (artikel 7 lid 1 richtlijn (EU) 2023/970). Dat gaat dus niet om individuele salarissen van collega's, maar om een gemiddelde per categorie: wat verdienen de mannen in die groep gemiddeld, en wat de vrouwen. Dit recht kent geen ondergrens qua bedrijfsgrootte — anders dan de rapportageplicht en de beloningsevaluatie geldt het voor elke werkgever, ongeacht het aantal werknemers.

Voor Nederlandse private werkgevers is dit recht op dit moment nog niet wettelijk verankerd. Het staat wel in wetsvoorstel 36949, maar dat wetsvoorstel is nog in behandeling bij de Tweede Kamer en de plichten eruit gelden nog niet. Een medewerker kan een dergelijk verzoek dus wel indienen, maar er is nu geen wettelijke plicht om het te beantwoorden — die ontstaat pas als de wet in werking treedt. Voor werkgevers in de publieke en semipublieke sector ligt dat mogelijk anders: die kunnen al rechtstreeks aan de richtlijn gebonden zijn, omdat de omzettingstermijn is verstreken. Wie hier nu al op voorbereid wil zijn, heeft sowieso een functie-indeling op objectieve criteria nodig om "gelijkwaardige arbeid" en de bijbehorende categorieën te kunnen bepalen — dat is werk dat niet in een week klaar is.

Waar dit uit volgt: artikel 7 en wetsvoorstel 36949

Het recht zelf staat in artikel 7 lid 1 van richtlijn (EU) 2023/970. Dat dit recht in Nederland nog niet geldt voor private werkgevers, volgt uit de status van wetsvoorstel 36949: het is ingediend bij de Tweede Kamer, maar er is nog geen plenair debat geweest en geen stemming, laat staan behandeling in de Eerste Kamer. Zolang de wet niet in werking is getreden, werkt de richtlijn niet rechtstreeks tussen een private werkgever en zijn werknemer.