Πότε τα κριτήρια αμοιβής είναι ουδέτερα ως προς το φύλο;

Τα κριτήρια που εξετάζουν μόνο την ίδια την εργασία είναι ουδέτερα ως προς το φύλο

Τα κριτήρια αποζημίωσης είναι ουδέτερα ως προς το φύλο όταν περιγράφουν αποκλειστικά το περιεχόμενο της θέσης εργασίας — τις δεξιότητες που απαιτούν, την προσπάθεια που κοστίζουν, την ευθύνη που συνεπάγονται και τις συνθήκες εργασίας στις οποίες εκτελείται η εργασία — και δεν κάνουν διάκριση, άμεση ή έμμεση, μεταξύ ανδρών και γυναικών. Άμεσα διακριτικό είναι ένα κριτήριο που αναφέρεται ρητά στο φύλο. αυτό στην πράξη σπάνια συμβαίνει πλέον. Έμμεσα διακριτικό είναι ένα κριτήριο που φαίνεται ουδέτερο αλλά στην πράξη επηρεάζει κυρίως το ένα φύλο, για παράδειγμα η απόδοση μεγάλου βάρους στη φυσική δύναμη σε θέσεις όπου δεν είναι λειτουργικά απαραίτητη, ή η εκτίμηση της εμπειρίας να ζυγίζει περισσότερο από τη δεξιότητα με τρόπο που επηρεάζει κυρίως όσους επιστρέφουν μετά από άδεια.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι μια ταξινόμηση θέσεων ονομάζεται ουδέτερη ως προς το φύλο μόνο όταν οι τέσσερις παράγοντες — δεξιότητες, προσπάθεια, ευθύνη, συνθήκες εργασίας — σταθμίζονται με τον ίδιο τρόπο για κάθε θέση, ανεξάρτητα από το αν η θέση παραδοσιακά εκτελείται από άνδρες ή γυναίκες. Ένα κριτήριο όπως «διαθεσιμότητα το Σαββατοκύριακο» μπορεί να είναι αντικειμενικό για μια θέση όπου είναι απαραίτητο, αλλά γίνεται αμφισβητήσιμο μόλις λειτουργήσει ως γενικό κριτήριο στάθμισης ενώ έχει ελάχιστη σχέση με το περιεχόμενο της θέσης. Αυτή η αξιολόγηση δεν είναι θέμα καλών προθέσεων, αλλά της μεθοδολογίας με την οποία συγκρίνονται οι θέσεις μεταξύ τους.

Βάση: άρθρο 4 της οδηγίας και του Awgb

Ότι η αποζημίωση πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικά, ουδέτερα ως προς το φύλο κριτήρια, αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2023/970, με δεξιότητες, προσπάθεια, ευθύνη και συνθήκες εργασίας ως τους τέσσερις αναφερόμενους παράγοντες. Για τους ολλανδικούς εργοδότες, η απαγόρευση διάκρισης στην αποζημίωση βάσει φύλου δεν είναι νέα: η Γενική Νομοθεσία για Ίση Μεταχείριση την απαγορεύει ήδη, ανεξάρτητα από το καθεστώς του νομοσχεδίου που αποδίδει την οδηγία. Η οδηγία προσθέτει σε αυτό μια συστηματική δοκιμασία — την ταξινόμηση θέσεων — αλλά η αρχή ότι τα κριτήρια δεν μπορούν να προκαλούν άμεση ή έμμεση διάκριση, ισχύει ουσιαστικά ήδη.