Nie ma ustalonej liczby dni, która obowiązywałaby każdą organizację. Czas przetwarzania wniosku o informacje dotyczące wynagrodzeń zależy od trzech czynników: jak szybko rozpoznasz i zarejestrujesz wniosek, czy twoja klasyfikacja stanowisk i dane dotyczące wynagrodzeń są już w porządku, oraz jaki okres na odpowiedź przewiduje obowiązujące prawo w twoim państwie członkowskim. Organizacje, które nie przygotowały się wcześniej, często tracą tygodnie tylko na znalezienie właściwych danych.
Dyrektywa zobowiązuje pracodawców do udzielania pracownikom na żądanie wglądu w ich indywidualne wynagrodzenie i średnie wynagrodzenie pracowników wykonujących taką samą pracę lub pracę o równej wartości, z podziałem ze względu na płeć. Sposób, w jaki ten obowiązek został dokładnie transponowany na okres na odpowiedź, różni się między państwami członkowskimi i nie jest wszędzie jednakowy. W twojej sytuacji dokładny okres to coś, co warto sprawdzić w prawie krajowym lub u prawnika, a nie informacja, którą powinieneś czytać jako ustaloną na blogu.
Kroki, które determinują czas przetwarzania
Wniosek o informacje przechodzi w praktyce przez szereg kroków, niezależnie od dokładnego okresu z nim związanego. Po pierwsze, wniosek musi zostać rozpoznany jako taki i zarejestrowany gdzieś, ponieważ ustna pytanie skierowana do kierownika liczy się tak samo jak formalne pismo do działu HR. Następnie należy określić, do której kategorii stanowiska należy wnioskodawca i kto stanowi grupę porównawczą: współpracownicy wykonujący taką samą pracę lub pracę o równej wartości. Następnie zbierane są dane dotyczące wynagrodzeń tej grupy, obliczana jest średnia, a dopiero wtedy można sporządzić i wysłać odpowiedź.
Każdy krok może spowodować opóźnienie. Jeśli klasyfikacja stanowisk nie jest jeszcze oparta na obiektywnych i neutralnych względem płci kryteriach, grupę porównawczą należy zasadniczo określić na nowo, zanim będzie możliwa sensowna odpowiedź. To jest dokładnie miejscem, gdzie organizacje napotykają problemy w praktyce: nie na samym pytaniu, ale na braku struktury, aby móc szybko na pytanie odpowiedzieć. W bibliotece wiedzy na temat prawa do informacji wyjaśnione jest, co w takim wniosku można a czego nie można pytać, oraz co odpowiedź kompletna musi zawierać co najmniej.
Gdzie w praktyce źle się robi
Najczęstsze opóźnienie powstaje, gdy grupa porównawcza nie została wcześniej ustalone. Kierownik HR, który po raz pierwszy otrzyma wniosek, musi wtedy improwizować: kto wykonuje porównawczą pracę, na podstawie jakich kryteriów i czy jest to spójne z tym, jak inne wnioski były wcześniej rozpatrywane? Bez ustalonej klasyfikacji stanowisk ryzyko polega na tym, że każdy wniosek jest rozpatrywany na nowo i według indywidualnego uznania, co nie tylko kosztuje czas, ale może również prowadzić do różnych odpowiedzi.
Drugi problem to odpowiedzialność. W wielu małych i średnich firmach informacje o wynagrodzeniach są rozproszone między administracją płac, zewnętrzne biuro wynagrodzeń i luźne pliki Excel u kierownictwa. Zanim ktoś dowie się, gdzie znajdują się właściwe dane, część dostępnego czasu już upłynęła. Trzecim problemem jest brak ustalonego formatu: jeśli każda odpowiedź jest opracowywana od zera, samo opracowanie zajmuje zbędnie dużo czasu, podczas gdy treść pozostaje w dużej mierze taka sama.
Żaden z tych problemów nie dotyczy pytania, czy różnica w wynagrodzeniu jest uzasadniona. To osobna, merytoryczna ocena, która nie rozwiązywana jest poprzez strukturę czy szybkość. Chodzi tu wyłącznie o pytanie, ile czasu zajmuje proces, aby udzielić odpowiedzi.
Co daje wcześniejsze ustalenie
Organizacje, które już ustaliły kategorie funkcji i wiedzą, gdzie znajdują się dane dotyczące wynagrodzeń, mogą zazwyczaj rozpatrzyć wniosek informacyjny w ciągu kilku dni roboczych, niezależnie od tego, jak dokładnie określony jest formalny termin. Różnica polega na przygotowaniu: ustalona klasyfikacja kategori funkcji, wyznaczony punkt kontaktowy do tego typu wniosków oraz szablon odpowiedzi. To właśnie fundament płatnego przepływu pracy Payria: ustawowy termin jest w nim uwzględniony, a wniosek przechodzi ustalony trasę od rejestracji do odpowiedzi, zamiast za każdym razem ponownie ustalać, kto za co odpowiada.
Czy Twoja organizacja już podlega temu obowiązkowi i co dokładnie się do Ciebie stosuje, możesz sprawdzić za pośrednictwem kontrola obowiązków z wskazówką w kilka pytańJak informacje na stronie powstają i są utrzymywane, przeczytasz na stronie dotyczącej metodykiDla tych, którzy chcą wiedzieć, co konkretnie obejmuje przepływ pracy dla wniosków informacyjnych i ile kosztuje subskrypcja, znajdziesz to na przeglądzie subskrypcji.
Najkrótsza droga do jasności to nie rozgryzienie dokładnego terminu, ale uporządkowanie tego, co do tego potrzebne: jasna klasyfikacja funkcji i przegląd tego, gdzie znajdują się dane. Zacznij bez zobowiązań od bezpłatnej kontroli obowiązków, aby zobaczyć, gdzie Twoja organizacja aktualnie stoi.