Τι αλλάζει φέτος στην κατηγοριοποίηση των θέσεων εργασίας;
Ο πυρήνας της κατηγοριοποίησης των θέσεων εργασίας δεν αλλάζει φέτος: η εργασία συγκρίνεται πάντα με βάση τις δεξιότητες, την προσπάθεια, την ευθύνη και τις συνθήκες εργασίας, και αυτά τα τέσσερα κριτήρια ήταν ήδη στους κανόνες από την αρχή. Αυτό που αλλάζει είναι ότι η προθεσμία μεταφοράς έχει λήξει και τα κράτη μέλη περαιτέρω καθορίζουν τις εθνικές εφαρμογές τους φέτος — κάτι που καθιστά συγκεκριμένο για όλο και περισσότερους εργοδότες πώς πρέπει να τεκμηριωθεί και να χρησιμοποιηθεί η κατηγοριοποίηση σε κατηγορίες ισοδύναμης εργασίας, αντί για μια αφηρημένη απαίτηση που ακόμα «θα έρθει».
Για όσους έχει σημασία: ιδιαίτερα για εργοδότες που κατηγοριοποιούν θέσεις εργασίας με βάση το τμήμα, τη διαρκεία υπηρεσίας ή μια γενική περιγραφή όπως «συνεργάτης διαχείρισης γραφείου», χωρίς αυτή η κατηγοριοποίηση να μπορεί να ανιχνευθεί σε αντικειμενικά, ουδέτερα κριτήρια. Στόχον δεν υπήρχε υποχρέωση αναφοράς, αυτό παρέμεινε χωρίς άμεσες συνέπειες. Καθώς η εθνική νομοθεσία διαμορφώνεται περαιτέρω, η κατηγοριοποίηση γίνεται το θεμέλιο στο οποίο στηρίζεται τα πάντα — από το εύρος μισθών στην αγγελία έως την αναφορά της διαφοράς αμοιβής κατά φύλο.
Γιατί η κατηγοριοποίηση των θέσεων εργασίας γίνεται αισθητή μόνο τώρα
Η κατηγοριοποίηση των θέσεων εργασίας ήταν ήδη μέρος του συνόλου από το πρώτο κείμενο των κανόνων, αλλά λειτουργούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα ως κάτι στο παρασκήνιο: κάτι που ήξεραν οι εργοδότες ότι έπρεπε να γίνει, χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένη δοκιμή. Αυτό αλλάζει επειδή τα άλλα μέρη των κανόνων τώρα γίνονται ενεργά. Το δικαίωμα πληροφόρησης των εργαζομένων απαιτεί μια απάντηση που βασίζεται σε μια κατηγορία, όχι σε μια ατομική σύγκριση. Η υποχρέωση αναφοράς για εργοδότες με εκατό ή περισσότερους εργαζομένους υπολογίζει ανά κατηγορία, όχι ανά περιγραφή θέσης εργασίας. Χωρίς κατηγοριοποίηση που να αντέχει, λείπει το θεμέλιο στο οποίο στηρίζονται και τα δύο.
Τι παραμένει το ίδιο
Τα τέσσερα κριτήρια — δεξιότητες, προσπάθεια, ευθύνη, συνθήκες εργασίας — δεν έχουν προσαρμοστεί και δεν αναμένεται να προσαρμοστούν, διότι αποτελούν τον πυρήνα για τη δυνατότητα αντικειμενικού ελέγχου της «ισοδύναμης εργασίας». Επίσης, η αρχή ότι η κατηγοριοποίηση πρέπει να είναι ουδέτερη κατά φύλο δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση. Αυτό που παραμένει λοιπόν είναι το μέτρο· αυτό που αλλάζει είναι ο βαθμός στον οποίο οι εργοδότες πρέπει πραγματικά να μπορούν να δείξουν το μέτρο αυτό.
Τι αλλάζει συγκεκριμένα φέτος
Φέτος γίνεται πιο σαφές σε αρκετά κράτη μέλη πώς πρέπει να τεκμηριωθεί η κατηγοριοποίηση: όχι ως εσωτερική σημείωση που βρίσκεται κάπου, αλλά ως έγγραφο που συμμορφώνεται με αυτό που θα ζητήσουν η αναφορά και το δικαίωμα πληροφόρησης αργότερα. Αυτό σημαίνει στην πράξη ότι μια κατηγοριοποίηση που υπάρχει μόνο στο μυαλό κάποιου, ή που έχει τεκμηριωθεί χωρίς σαφή σύνδεση μεταξύ θέσης εργασίας και κριτηρίων, γίνεται πιο ευάλωτη καθώς άλλες υποχρεώσεις γίνονται ενεργές. Οπότε δεν πρόκειται για έναν νέο κανόνα που προστέθηκε, αλλά για έναν υπάρχοντα κανόνα που γίνεται λιγότερο προαιρετικός καθώς το υπόλοιπο σύστημα περιστρέφεται γύρω του.
Επιπλέον, γίνεται πιο ορατό ότι η κατηγοριοποίηση δεν υπάρχει ανεξάρτητα από την υποχρέωση αναφοράς. Οι εργοδότες που τώρα μεγαλώνουν προς το εκατό εργαζομένων, παρατηρούν ότι μια κατηγοριοποίηση που δημιουργείται μόλις κατά την πρώτη αναφορά, αφήνει λίγο χρόνο για τη συλλογή τεκμηρίωσης. Όποιος έχει την κατηγοριοποίηση σε τάξη νωρίτερα, δεν χρειάζεται να ανακατασκευάσει τη τεκμηρίωση υπό χρονική πίεση.
Για όσους γίνεται κάτι τέτοιο σχετικό φέτος
Επηρεάζει κατά πρώτον τους εργοδότες που αναπτύσσονται προς το όριο αναφοράς και δεν διαθέτουν ακόμη μια κατηγοριοποίηση που ξεπερνά ένα οργανόγραμμα. Επηρεάζει επίσης τους διευθυντές ανθρώπινου δυναμικού που διαθέτουν ήδη κατηγοριοποιήσεις, αλλά δεν μπορούν να αποδείξουν σε ποια κριτήρια βασίζονται — κάτι που γίνεται ορατό μόνο όταν ένας εργαζόμενος υποβάλει αίτημα πληροφοριών ή μια κατηγορία στην αναφορά πρέπει να τεκμηριωθεί. Και επηρεάζει τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε περισσότερες από μία χώρες της ΕΕ, επειδή ο εθνικός τρόπος εφαρμογής της κατηγοριοποίησης μπορεί να διαφέρει ανά χώρα, ακόμη και αν τα τέσσερα υποκείμενα κριτήρια είναι ίδια.
Αυτό που σημαίνει για έναν συγκεκριμένο οργανισμό εξαρτάται από τον τομέα, τον αριθμό των θέσεων και τη χώρα στην οποία εργάζονται — δεν είναι ερώτηση που μπορεί να απαντηθεί γενικά. Στη βάση γνώσης καθορίζεται ανά θέμα τι περιέχουν τα κριτήρια και πού υπάρχει αναφορά σε αυτό στο επίσημο κείμενο, και με μερικές σύντομες ερωτήσεις λαμβάνετε ένδειξη του σημείου στο οποίο βρίσκεται ο οργανισμός σας αυτή τη στιγμή. Όποιος θέλει να μάθει από πού προέρχεται αυτή η ένδειξη, διαβάζει ξανά στη σελίδα που εξηγεί την προέλευση των πληροφοριών. Για την πραγματική εφαρμογή μιας κατηγοριοποίησης που μπορεί να υποστηρίξει την αναφορά και το δικαίωμα πληροφοριών, υπάρχει στη σελίδα με τις τιμές του μεσολαβητικού συστήματος κατηγοριοποίησης τι σημαίνει αυτό.
Όποιος θέλει να μάθει αν η κατηγοριοποίηση θέσεων αυτό το έτος απαιτεί ήδη κάτι από τον δικό του οργανισμό, ξεκινά με το δωρεάν γρήγορο σκαν ή ξεφυλλίζει τη βάση γνώσης — και τα δύο χωρίς λογαριασμό και χωρίς υποχρέωση.