payria.eu

Το πιο συχνό λάθος στην αναφορά του ανοίγματος αποδοχών

Πολλοί εργοδότες θεωρούν την αναφορά του ανοίγματος αποδοχών ως ένα μαθηματικό πρόβλημα, αλλά τα περισσότερα προβλήματα προκύπτουν νωρίτερα: στην ταξινόμηση, την καταμέτρηση ή την καταγραφή. Αυτό το άρθρο παρουσιάζει τα πιο συνηθισμένα λάθη.

Το πιο συνηθισμένο λάθος στην αναφορά του μισθολογικού χάσματος σπάνια βρίσκεται στην ίδια τη μαθηματική πράξη. Το αποτέλεσμα είναι τόσο καλό όσο τα δεδομένα στα οποία βασίζεται, και εκεί συχνά υπάρχουν προβλήματα: μια ταξινόμηση θέσεων που δεν έχει εφαρμοστεί συνεπώς, μια καταμέτρηση εργαζομένων που έγινε στο λάθος χρόνο, ή ένας υπολογισμός που κανείς δεν μπορεί να ανακατασκευάσει αργότερα. Όποιος αρχίζει να προετοιμάζει την αναφορά μόλις η προθεσμία πλησιάσει, αντιμετωπίζει ακριβώς αυτά τα προβλήματα.

Η λύση δεν είναι σε μια ταχύτερη μέθοδο υπολογισμού, αλλά στη διευθέτηση των βημάτων που προηγούνται της αναφοράς. Παρακάτω τα λάθη που συμβαίνουν συχνότερα και τι πρέπει να γίνει γι' αυτά.

Η αναφορά εξαρτάται από την ταξινόμηση των θέσεων

Το μισθολογικό χάσμα δεν υπολογίζεται σε όλο τον οργανισμό, αλλά ανά κατηγορία εργαζομένων που ασκούν ίση ή ισοδύναμη εργασία. Εάν αυτή η ταξινόμηση δεν είναι συνεπής ή δεν βασίζεται σε αντικειμενικά, ουδέτερα ως προς το φύλο κριτήρια, τότε το αποτέλεσμα λέει λίγα: θέσεις που είναι στην πραγματικότητα συγκρίσιμες βρίσκονται σε διαφορετικές κατηγορίες ή αντιστρόφως. Αυτό είναι το λάθος με τη μεγαλύτερη επίδραση, επειδή γίνεται ορατό μόνο όταν τα στοιχεία είναι ήδη έτοιμα. Όποιος δεν έχει ακόμη μια σταθερή μεθοδολογία γι' αυτό, θα ήταν καλό να τη θεσπίσει πρώτα πριν ξεκινήσει η περίοδος αναφοράς; να ξαναδιαβάσετε τη βάση της ταξινόμησης των θέσεων βοηθά να δείτε ποια κριτήρια παίζουν ρόλο σε αυτήν.

Λάθος καταμέτρηση των εργαζομένων

Εάν ισχύει η υποχρέωση αναφοράς και σε ποιες κατηγορίες εργαζομένων εμπίπτουν, εξαρτάται από το πώς γίνεται η καταμέτρηση. Οι εργαζόμενοι με μερική απασχόληση, οι εργαζόμενοι κατά κλήση και οι εργαζόμενοι που εργάζονται μέσω δομής εξωτερικής εργασίας, δεν περιλαμβάνονται πάντα με τον ίδιο τρόπο, και μια καταμέτρηση ανά άτομα δίνει διαφορετική εικόνα από μια καταμέτρηση σε πλήρη ισοδύναμα απασχόλησης. Μια διαφορετική μέθοδος καταμέτρησης μπορεί να οδηγήσει στο ότι ένας εργοδότης νομίζει ότι παραμένει κάτω από το όριο ενώ δεν ισχύει αυτό, ή ότι μια κατηγορία παρουσιάζεται ως πολύ μικρή ή πολύ μεγάλη. Εάν αμφιβάλλετε εάν η υποχρέωση αναφοράς ισχύει αυτή τη στιγμή για τον οργανισμό σας, τότε αυτό φαίνεται σε λίγες ερωτήσεις χωρίς να υπάρχει υποχρέωση που συνδέεται με αυτό.

Η λάθος ημερομηνία αναφοράς ή περίοδος

Η αναφορά λειτουργεί με μια καθορισμένη περίοδο και μια καθορισμένη στιγμή κατά την οποία συλλέγονται δεδομένα. Εάν αυτή η περίοδος αλλάξει στη μέση, ή εάν δεδομένα από διαφορετικούς μήνες αναμιγνύονται, τότε προκύπτει μια σύγκριση που δεν είναι σωστή. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για οργανισμούς που συναθροίζουν τα δεδομένα χειροκίνητα από πολλαπλές πηγές, όπως διαχείριση μισθοδοσίας και ξεχωριστό αρχείο προσωπικού που δεν ενημερώθηκαν στην ίδια ημερομηνία.

Ανεπαρκής καταγραφή του υπολογισμού

Μια αναφορά που είναι σωστή, αλλά κανείς δεν μπορεί πλέον να εξηγήσει πώς προέκυψαν τα στοιχεία, δημιουργεί μακροπρόθεσμα ένα άλλο πρόβλημα. Μόλις υπάρξουν ερωτήματα, για παράδειγμα από έναν εργαζόμενο που υποβάλλει αίτημα πληροφοριών, είναι ευχάριστο εάν η υποκείμενη ταξινόμηση και καταμέτρηση μπορούν ακόμη να ανακατασκευαστούν. Αυτό είναι ακριβώς το τμήμα όπου ένα λογιστικό μοντέλο κάνει διαφορά σε σχέση με ένα υπολογιστικό φύλλο που δημιουργήθηκε από έναν άνθρωπο; τι κάνει η αριθμητική μονάδα για την επιχείρησή σας δείχνει πώς αυτή η καταγραφή προχωρά αυτόματα με τον υπολογισμό.

Να ξεκινήσετε πολύ αργά

Η αναφορά απαιτεί δεδομένα κατά την περίοδο, όχι ένα στιγμιότυπο. Όποιος αρχίζει να συλλέγει πληροφορίες θέσης και δεδομένα μισθοδοσίας μόνο λίγες εβδομάδες πριν, συχνά ανακαλύπτει ότι η ταξινόμηση δεν είναι πλήρης ή ότι λείπουν δεδομένα. Η πρώιμη έναρξη δίνει χώρο για να διορθωθούν τα κενά πριν εμφανιστούν στην αναφορά.

Πώς το αποφεύγετε

Το κοινό νήμα πίσω από αυτά τα σφάλματα είναι το ίδιο: η αναφορά είναι ένα άθροισμα προηγούμενων επιλογών, και αυτές οι επιλογές γίνονται καλύτερα με ηρεμία παρά υπό χρονική πίεση. Μια σταθερή, τεκμηριωμένη κατηγοριοποίηση θέσεων, μια ενιαία μέθοδος μέτρησης και ένας υπολογισμός που είναι καθορισμένος και όχι ανακατασκευάσιμος από χαλαρά αρχεία, αποτρέπουν το μεγαλύτερο μέρος των προβλημάτων που αναφέρονται παραπάνω. Για το ερώτημα εάν μια διαπιστωθείσα διαφορά μεταξύ κατηγοριών είναι δικαιολογημένη, απαιτείται ένα νομικό κρίσιμο κείμενο· αυτό είναι κάτι διαφορετικό από το να φέρουμε την ίδια την αναφορά σε τάξη.

Θέλετε να δείτε πού βρίσκεται η οργάνωσή σας αυτή τη στιγμή, για παράδειγμα αν ισχύει ήδη η υποχρέωση αναφοράς και ποια βήματα ακολουθούν; Η δωρεάν γρήγορη σάρωση δίνει μια ένδειξη σε λίγες ερωτήσεις, και οι πιο συχνές ερωτήσεις σχετικά με την αναφορά του κενού στις αποδοχές εξετάζουν πιο βαθιά τα στοιχεία που αναφέρθησαν παραπάνω.

Αυτό το άρθρο είναι γενικές πληροφορίες και όχι νομικές συμβουλές.